Zgodnie z mariawicką tradycją, w tylnej części budynku kościoła znajdują się mieszkania dla duchowieństwa.
Kościół powstał na planie wydłużonego prostokąta. Jest trzynawowy, bazylikowy, od północy transept z ryzalitem, od południa kwadratowa wieża z wejściem do kościoła. Wysunięty ryzalit balkonowo-gankowy z wejściem do sieni, z której prowadzą schody do pomieszczeń mieszkalnych na piętrze i zakrystii.
Wyposażenie kościoła z epoki (zgodne z regułą kościoła). W prezbiterium otoczonym zamykaną komunijną balustradą, ołtarz w formie konfesji. Ściana i wysklepek zdobione mozaiką. Ambona polichromowana posadowiona przy kolumnie. Podłogi drewniane. Na uwagę zasługuje ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy, przywieziona przez delegację mariawicką z Rzymu w 1906 roku, zawieszona w absydzie. W prezbiterium zawieszono obrazy św. Franciszka z Asyżu i św. Marii Franciszki Kozłowskiej. W bocznej nawie świątyni zawieszono zabytkowy obraz św. Rocha, patrona parafii.