Na terenie siedliska w otoczeniu plebanii, spełniającej na przestrzeni dziejów funkcję domu parafialnego, klasztoru, ochronki, powstały zabudowania gospodarcze, warsztaty, tkalnia, sklep, mleczarnia, piekarnia. Tereny zielone to sad i ogród klasztorny. Ogrodzenie wokół siedliska w przeważającej części było murowane. Do czasów współczesnych z dawnego założenia zachowały się pojedyncze obiekty lub ich fragmenty. Pomimo to historyczne założenie jest czytelne do dzisiaj.
Historia thumb|left|160px|Kościół Przenajświętszego Sakramentu w Kadzidłowej mały|Dom parafialny w Nowej Sobótce Sobótka to pierwsza parafia, która opowiedziała się za ruchem mariawickim w 1906 roku. Jej organizowanie rozpoczęło się w roku 1905, kiedy proboszczem w Starej Sobótce był o. Jan Maria Michał Kowalski, późniejszy arcybiskup i przełożony Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów. Swoją postawą, pracą i stosunkiem do wiernych zyskał ogromne uznanie wśród lokalnej społeczności. Na jego nabożeństwa i płomienne kazania przyjeżdżali wierni z miejscowości znacznie oddalonych od Sobótki. Ksiądz Kowalski nie przybył do Sobótki z własnej woli, został tu zesłany za karę, aby uniemożliwić mu kontakty z księżmi należącymi do Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów, które na mocy dekretu papieskiego z 31 sierpnia 1904 zostało rozwiązane.