W 1764 r. ukazem Katarzyny II została oficjalnie ustanowiona gubernia noworosyjska. W skład guberni weszły wszystkie husarskie pułki nowoserbskiego korpusu wojskowego, Słowiano-Serbia i linia ukraińska. Wojskowe władze guberni początkowo rezydowały w Twierdzy Świętej Jelizawety w Jelizawietgradzie. Pierwszą oficjalną stolicą guberni został w 1765 Krzemieńczuk, następnie Jekaterynosław (w latach 1796–1802 Noworosyjsk, w latach 1926–2016 Dniepropetrowsk, obecnie Dniepr). W przeciągu istnienia I guberni noworosyjskiej przeprowadzono w niej cztery reformy administracyjne. Początkowo, do 26 marca 1765 r. gubernia dzieliła się na 7 pułków wojskowych: 1. Dnieprowy Pułk Pikinierski (bachmucki, słowiano-serbski, liniowy), 2. Doniecki Pułk Pikinierski (bachmucki, słowiano-serbski, liniowy), 3. Jelizawetgradzki Pułk Pikinierski (kozacki, nowosłobodzki), 4. Żółty Pułk Husarski (nowoserbski), 5. Ługański Pułk Pikinierski (bachmucki, słowiano-serbski, liniowy), 6. Samarski Pułk Husarski (mołdawski) i 7. Czarny Pułk Husarski (nowoserbski). Od 26 marca 1765 r. gubernia dzieliła się na trzy prowincje: bachmucką (Słowiano-Serbia), jekateryńską i jelizawetgradzką.