thumb|Ulica przy pl. Grzybowskim po II wojnie światowej thumb|Wolski odcinek ulicy w latach 60. XX wieku thumb|Śródmiejski odcinek ulicy (2016) Ulica Twarda – ulica w warszawskich dzielnicach Śródmieście i Wola.
Historia Ulica biegła od placu Grzybowskiego i śródmieścia Warszawy do traktu krakowskiego (Drogi Grójeckiej) i rogatek Jerozolimskich. Przecinała ukośnie role folwarku starościńskiego, a od połowy XVII wieku – jurydykę Grzybów. W końcu XVIII w. jej zabudowa składała się z pałacu Gutakowskich, 5 kamienic, 5 małych domów murowanych, 24 dworków drewnianych, gorzelni, młyna oraz jatek.
Nazwa, nadana oficjalnie w 1770, nawiązywała do twardego podłoża ulicy, która biegła po grobli wśród podmokłych terenów.
Około 1845 ulica została odcięta od Alej Jerozolimskich torami Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W latach 1864–1866 na Twardej położono bruk z kamienia polnego. Do końca XIX w. została zwarto zabudowana kamienicami. Ulica miała charakter handlowy, m.in. na jej południowym odcinku mieściły się liczne zakłady zegarmistrzowskie.