mały|240px|Zamek w Lubowli, widok z lotu ptaka (2010) Zamek LubowelskiPolski egzonim uchwalony na 109. posiedzeniu KSNG, zmieniony na 111. posiedzeniu. (słow. Hrad Ľubovňa lub Ľubovniansky hrad) – zamek we wschodniej Słowacji, obecnie w mieście Lubowla w kraju preszowskim, w historycznym regionie Spisz, wybudowany pod koniec XIII w. (pierwsza wzmianka z 1311 r.).
Obecnie częściowo jest trwałą ruiną, częściowo odbudowany. W zachowanych pomieszczeniach mieści się muzeum. W kaplicy zamkowej jest stała wystawa kopii polskich klejnotów koronacyjnych, których oryginały były tu przechowywane w czasach potopu szwedzkiego. Poniżej zamku znajduje się Muzeum Architektury Ludowej regionu spiskiego (skansen).
Historia zamku Zamek stoi w rejonie historycznie zwanym "Spisz", z języka węgierskiego Szepes'. Na początku XII wieku, w 1108 roku, region ten został oddany w ręce węgierskie przez Bolesława III Krzywoustego w związku z tym, że jego córka wychodziła za mąż i należało wnieść posag. Część tego regionu wróciła w ręce polskie na początku XV wieku, w 1412 roku, gdy to węgierski władca zadłużył się u polskiego władcy, a jako zastaw potwierdzający późniejszą spłatę kredytu (który faktycznie nigdy nie został już spłacony) użył części tych ziem, również zamek już na nich stojący.