W sierpniu 1944 dowództwo Brygady skierowało do emigracyjnego rządu i króla prośbę w sprawie skierowania do walki większej ilości swoich żołnierzy, gdyż dotychczas jedynie około 300 spośród nich zdobyło doświadczenie bojowe. Głównodowodzący siłami norweskimi na uchodźstwie generał major Johan Beichmann silnie zaapelował o dołączenie Brygady do brytyjskiej 52 DP walczącej już z Niemcami na kontynencie. Wszystkie te plany zostały jednak przez rząd odrzucone, gdyż zamierzał on zachować gros sił norweskich na okres wyzwolenia Norwegii.
Udział Norwegów w walkach Niewielka część żołnierzy Brygady Norweskiej wzięła bezpośredni udział w walkach z Niemcami. Byli to przede wszystkim norwescy oficerowie łącznikowi, służący w brytyjskiej 52 DP. Emigracyjne władze norweskie zamierzały ich wycofać przed planowanym lądowaniem w Normandii, ale wskutek nacisków Brytyjczyków ostatecznie nie zrobili tego. W rezultacie około 50 oficerów wzięło udział w walkach na terenie Holandii w ramach lądowej części operacji Market Garden, a następnie w rejonie Geilenkirchen w obronie przed wojskami niemieckimi prowadzącymi ofensywę w Ardenach. Jeden z nich zginął. 26 grudnia zostali oni przeniesieni do Londynu. Drugą grupą Norwegów, którzy walczyli z Niemcami, było 12 żołnierzy z kompanii spadochronowej pod dowództwem majora Ole Jacoba Bangstada.