Bitwa pod Dungans Hill – starcie zbrojne, które miało miejsce w sierpniu 1647 r. podczas irlandzkiej wojny konfederackiej (1641–1648, Rebelii Irlandzkiej) pomiędzy armią konfederatów irlandzkich a angielską armią parlamentarną. Irlandczycy zostali zaskoczeni i rozbici w trakcie marszu w kierunku Dublina. Pomimo faktu, że starcie w samej Irlandii jest mniej znane, należy ono do bardziej krwawych w trakcie konfliktu (ponad 3 000 zabitych), a jej wynik miał istotny wpływ na rozbicie Konfederacji Irlandzkiej w roku 1649.
Przed bitwą W roku 1647 Konfederacja Irlandzka kontrolowała większość terenów kraju z wyjątkiem kilku enklaw brytyjskich i szkockich. Rok wcześniej Irlandczycy zawarli umowę z angielskimi rojalistami, mającą na celu wypędzenie z Irlandii pozostających tam wojsk angielskich.
W sierpniu 1647 r. armia konfederacka pod wodzą Thomasa Prestona wyruszyła z miejscowości Leinster w kierunku Dublina, zamierzając zniszczyć znajdujący się w pobliżu garnizon wojsk parlamentu pod wodzą Michaela Jonesa, a następnie zająć stolicę. Wojska Jonesa znajdowały się w tym momencie w Trim Castle, wspierając tamtejsze garnizony. Okazję tę zamierzał wykorzystać Preston, kierując się na Dublin.