Park został ukształtowany jako rozległe założenie krajobrazowe z częścią regularną w bezpośrednim sąsiedztwie dawnego pałacu. Główna oś kompozycyjna była związana z pałacem i prowadziła przez tarasy oraz parter wodny w kierunku dalszych części parku.
Układ ścieżek ma płynny przebieg. Polany otaczano zadrzewieniami, wśród których umieszczano pojedyncze drzewa pełniące funkcję soliterów oraz wielogatunkowe grupy drzew. Zieleń kształtowała kulisy widokowe i tło dla budowli oraz elementów wodnych.
W kompozycji można wyróżnić część centralną, obejmującą dawną strefę rezydencjonalną, oraz obszary zewnętrzne o bardziej naturalnym charakterze. System wodny tworzą stawy, cieki, kanały, dawna fosa, kaskady oraz większe zbiorniki, w tym Wielki Staw Parkowy i staw Junak.
Obiekty i elementy zabytkowe
Miejsce po pałacu Donnersmarcków
Centralnym punktem XIX-wiecznej kompozycji był nieistniejący pałac Donnersmarcków. Budowlę wzniesiono na planie podkowy, z centralnym ryzalitem mieszczącym reprezentacyjny hol i klatkę schodową oraz ze skrzydłami obejmującymi m.in. rozarium i palmiarnię.
Pałac został spalony w 1945 roku, a jego ruiny rozebrano w okresie powojennym.