W tym okresie okręty dla marynarki włoskiej zaczęto budować już tylko w stoczniach krajowych. Bardzo wcześnie, już w 1909 r., powołano lotnictwo marynarki (Regia Aeronautica di Navale). Podobnie, jak w przypadku innych mocarstw europejskich, praktycznie od początku okręty włoskie stacjonowały także w Chinach i Ameryce Południowej w celu zabezpieczania włoskich interesów. Marynarze włoscy brali udział m.in. w interwencji europejskiej podczas powstania bokserówC. Paoletti, op.cit., s.126-128.
Marynarka włoska została użyta na dużą skalę podczas wojny z Turcją od 29 września 1911 do października 1912 roku. Przede wszystkim osłaniała wówczas transport i desant wojska w Libii, ostrzeliwując tam w październiku cele lądowe, ponadto brała udział w akcjach bojowych na Morzu Jońskim, Morzu Czerwonym, u wybrzeży Syrii i w Dardanelach oraz w zajęciu Dodekanezu. W nocy na 19 lipca 1912 r. pięć torpedowców włoskich pod dowództwem komandora weszło do cieśniny Dardanele zamierzając dokonać ataku torpedowego na kotwiczące tam główne siły tureckie;