Actiones arbitrariae (skargi arbitralne) – w prawie rzymskim grupa powództw charakteryzujących się dodatkowym upoważnieniem dla sędziegoInstitutiones 4,6,31: Ponadto pewne skargi nazywamy arbitralnymi, to jest zależnymi od uznania sędziego, przy których jeśli tylko ten, z którym toczy się spór, nie zaspokoi roszczenia powoda zgodnie z uznaniem sędziego, na przykład przez to że zwróci rzecz, albo ją okaże, albo wyda niewolnika z tytułu odpowiedzialności noksalnej, powinien zostać zasądzony. Lecz takie skargi mają charakter rzeczowy lub obligacyjny. Rzeczowy, jak na przykład skarga publiciańska, skarga serwiańska co do rzeczy dzierżawcy, quasi-serwiańska, zwana także actio hypotecaria; obligacyjna jest na przykład skarga, za której pomocą występuje się z tytułu tego, co zostało dokonane pod wpływem groźby lub podstępu, a także skarga, za której pomocą żąda się tego, co przyrzeczono świadczyć w określonym miejscu. Także skarga o okazanie uzależniona jest od uznania sędziego.