Sucha Góra (1040 m) – szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywiecko-Orawskim. Znajduje się w południowo-zachodnim grzbiecie niemającego nazwy wierzchołka 998 m położonego w grzbiecie łączącym przełęcz na Hali Boraczej z Redykalnym Wierchem. Północno-wschodnie stoki Suchej Góry opadają do potoku Nickulina, w południowo-zachodnie wcina się dolina Białego Potoku. Od wierzchołka w południowym kierunku odgałęzia się niski grzbiet z wierzchołkami Hutowy Groń i Surpaja Groń (663 m).

Sam wierzchołek Suchej Góry porasta las, ale zbocza są w dużym stopniu bezleśne, zajęte przez pola i zabudowania Rajczy i jest w nich wiele polan. Pod szczytem i na jego grzbiecie znajdują się trzy polany: Hala Michalskiego i Sucha Góra i Pszczyna. Były to dawne hale pasterskie. Roztacza się z nich rozległy widok na Tatry, Małą Fatrę, grupę Lipowskiego Wierchu. Ze zboczy widoczny jest również Beskid Śląski. Na grzbiecie północno-wschodnim istnieje jeszcze hala pasterska – polana Cukiernica Wyżna. Prócz tych pasterskich polan na zboczach Suchej Góry istnieją polany będące równocześnie osiedlami: Sarnówka i Wielka Cecońka. Południowymi i wschodnimi stokami góry przebiega niebieski szlak turystyczny.