Był współzałożycielem i przewodniczącym Komitetu Obywatelskiego w Niepołomicach. Reprezentował Porozumienie Komitetów Obywatelskich Małopolski na forum krajowym. Uczestniczył w organizacji sondaży przedwyborczych an użytek Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Miasta i Gminy Niepołomice w pierwszej kadencji odrodzonego samorządu (1990–1994). Był członkiem założycielem krakowskiego Towarzystwa Samorządowego. Był założycielem i przewodniczącym Niepołomickiego Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego oraz Niepołomickiego Klubu Samorządowego.
Po zmianie ustroju był doradcą i rzecznikiem prasowym ministra spraw wewnętrznych (1990–1992), następnie zaś radcą ambasady RP w Wilnie oraz organizatorem i, od 1996, pierwszym dyrektorem Instytutu Polskiego w Wilnie (1996–1997). Nadzorował m.in. prace nad renowacją i upamiętnieniem miejsc pamięci narodowej na terenie Litwy, w tym remont kwatery wojennej na wileńskim Cmentarzu Na Rossie. Za tę działalność został odznaczony Złotym Medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.