Polskie badania nad geografią i kulturą Mongolii zintensyfikowały się po powstaniu styczniowym w związku z zesłaniami Polaków na sąsiadującą Syberię – najbardziej znanym polskim zesłańcem uczestniczącym w rosyjskich ekspedycjach badawczych na terenach mongolskich był Aleksander Czekanowski.
Wiek XX Światową sławą wśród turkologów i mongolistów cieszył się polski uczony Władysław Kotwicz, autor wielu prac poświęconych Mongolii i literaturze mongolskiej, odkrywca (1912) staromongolskich inskrypcji kamiennych na terenie klasztoru Erdeni Dzu. Do innych znanych polskich mongolistów należą Marian Lewicki, Stanisław Kałużyński, Stanisław Godziński. Lewicki wydał wiele zabytków literatury mongolskiej – zbiór utworów spisanych w tzw. piśmie kwadratowym oraz Huayi yiyu, zbiór zachowany w piśmie chińskim (1949).