Podstawowe instytucje (1968).
Dorobek naukowy E. Iserzona cechuje obiektywizm, głęboka znajomość problematyki oraz przystępny język wypowiedzi.
Wypromował w UMCS trzech doktorów nauk prawnych.
W 1963 przeszedł na emeryturę, jednakże w dalszym ciągu prowadził zlecone wykłady i seminaria. Po jego odejściu Katedra Prawa Administracyjnego UMCS do 1969 nie miała kierownika.
Działacz Zrzeszenia Prawników Polskich i Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa.
W 1970 Iserzon został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. thumb|240px|Grób prof. Emanuela Iserzona na cmentarzu komunalnym na Majdanku w Lublinie Dwukrotnie żonaty: z Eleonorą Modry oraz z Janiną. Z pierwszego małżeństwa miał syna Ryszarda (ur. 1926), który w 1947 zmienił nazwisko Iserzon na Wilczewski.
Pochowany na cmentarzu komunalnym na Majdanku w Lublinie (kwatera SZ45/1/33).
Przypisy
Bibliografia J. Szreniawski – Emanuel Iserzon (1893-1985), [w:] „Organizacja-Metody-Technika” 1986, nr 1, s. 41–42. 25 lat Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1975, s. 55 i in. P. Sobotko – Emanuel Iserzon (1893-1985) – przyczynek do biografii naukowej, [w:] Kodyfikacja postępowania administracyjnego. Na 50-lecie K.P.A., red. J. Niczyporuk, Lublin 2010, s.