Narracja wystaw utrwalała poglądy, że Europejczycy „ewoluowali” w „wyższe”, „kosmopolityczne” życie. mały|Trzy Tajwanki na wystawie w Osace, 1903 mały|Senegalska wioska na wystawie w Liège, 1905 mały|Pocztówka z wystawy w Mediolanie, 1906 mały|Wystawa kolonialna w Paryżu, 1907 mały|Pocztówka przedstawiająca dzieci: igorrotskie i inuickie na wystawie Alaska-Jukon-Pacyfik w Seattle, 1909 mały|Oficjalny przewodnik po wystawie w Seattle, 1909 mały|Zdjęcie z wystawy w Oslo w 1914 thumb|Ota Benga w Bronx Zoo mały|„Afrykańska wioska” na wystawie w Grenoble w 1925 , dyrektor paryskiego Ogrodu Aklimatyzacji, w 1877 zdecydował się zorganizować dwa „spektakle etnologiczne”, podczas których prezentowani byli Nubijczycy oraz Inuici. Tego samego roku liczba odwiedzających ogrodu podwoiła się, osiągając 1 milion. Między 1877 a 1912 w Jardin d’acclimatation było prezentowanych około 30 wystaw etnologicznych.