Amerykańsko-polskie związki literackie zaczęły tworzyć się od początku powstawania Stanów Zjednoczonych. Początkowo zainteresowanie Polaków wzbudzały idee wolnościowe zawarte w literaturze amerykańskiej, później zaś jej zróżnicowanie i różnorodność.
Historia Benjamin Franklin był pierwszym amerykańskim autorem, którego dzieła przetłumaczono na język polski. Na początku XIX wieku zaczęto wydawać w Polsce Jamesa Fenimore'a Coopera i Washingtona Irvinga. W 1852 pojawiła się powieść Chata wuja Toma Harriet Beecher Stowe, która szybko stała się bestsellerem. Dużą popularność zyskała powieść Edwarda Bellamy'ego pt. Z przeszłości 2000-1887 z 1889 roku, zaś szkice literackie Ralpha Waldo Emersona ukazywały się w "Gazecie Polskiej". Konstanty Gaszyński i Adam Asnyk tłumaczyli amerykańską poezję, w tym przede wszystkim twórczość Henry'ego Wadswortha Longfellow.
Przed I wojną światową pojawiły się pierwsze tłumaczenia twórczości Jacka Londona. W latach dwudziestolecia międzywojennego wydano wiele amerykańskich książek beletrystycznych, mało zaś tomików poezji. Wydawano m.in. powieści Johna Dos Passosa i Ernesta Hemingwaya. Najważniejszym rzecznikiem związków polsko-amerykańskich był prof.