Liczba rozkazów zredukowana do niezbędnego minimum. Wynosi ona kilkadziesiąt, podczas gdy w procesorach CISC sięga setek. Upraszcza to znacznie dekoder rozkazów. Redukcja trybów adresowania, dzięki czemu kody rozkazów są prostsze, bardziej zunifikowane, co dodatkowo upraszcza wspomniany wcześniej dekoder rozkazów. Ponadto wprowadzono tryb adresowania, który ogranicza liczbę przesłań – większość operacji wykonuje się według schematu: W CISC przeważnie argument docelowy jest również domyślnym operandem, co wymusza użycie przynajmniej dwóch rozkazów: 1) C := A; 2) C := C operacja B. Ograniczenie komunikacji pomiędzy pamięcią a procesorem. Przede wszystkim do przesyłania danych pomiędzy pamięcią a rejestrami służą dedykowane instrukcje, które zwykle nazywają się load (załaduj z pamięci) oraz store (zapisz do pamięci); pozostałe instrukcje mogą operować wyłącznie na rejestrach. Schemat działania na liczbach znajdujących się w pamięci jest następujący: załaduj daną z pamięci do rejestru, na zawartości rejestru wykonaj działanie, przepisz wynik z rejestru do pamięci. Zwiększenie liczby rejestrów (np. 32, 192, 256, podczas gdy np.