Obydwa systemy są używane w praktyce klinicznej i badawczej, choć ich zastosowanie może się różnić w zależności od regionu i specjalizacji. Ostatnie wydania DSM-5 i ICD-11 obejmują aktualizacje i zmiany w porównaniu z ich poprzednimi wersjami, a ich treść stanowi rezultat współpracy ekspertów z całego świata.
Epidemiologia Epidemiologia zaburzeń seksualnych sięga nierzadko 30% populacji niezależnie od płci. Z badań epidemiologicznych wynika, że nawet 43% kobiet i 46% mężczyzn spełnia kryteria diagnostyczne zaburzeń seksualnych. Z tej populacji 18% uważa, że ma problemy seksualne, a 40% przyjmie oferowaną pomoc w rozwiązaniu tych problemów.
Statystyki dotyczące kobiet: 25% ujawnia zmniejszone zainteresowanie życiem seksualnym i zaburzenia pożądania; 17% ma trudności z osiąganiem orgazmu; 13% odczuwa ból podczas kontaktów seksualnych (dyspareunia); 8% nie osiąga orgazmu; 2% nie jest zdolna do stosunku pochwowego z powodu pochwicy. Dane dotyczące mężczyzn: 37% ma przedwczesny wytrysk; 8% ma zaburzenia erekcji; 7% cierpi na zaburzenia pożądania;