Herman (zm. 13 czerwca 1311) – biskup chełmiński, zakonu krzyżackiego (OT).
Życiorys Forma nazwiska „Herman z Tryzny” nie znajduje potwierdzenia w literaturze naukowej. Zapewne członek konwentu krzyżackiego w Pradze, najpóźniej od 1294 spowiednik króla czeskiego (a potem polskiego) Wacława II, wywierał znaczny wpływ na wydarzenia polityczne. Niektórzy badacze przypuszczają, że dzięki protekcji monarchy w latach 1302–1303 został biskupem diecezji pomezańskiej. Jako biskup diecezji chełmińskiej wzmiankowany już 16 maja 1303. 1306 pośredniczył w zawarciu rozejmu na Kujawach między zwolennikami Władysława Łokietka i Wacława III. Wystawił przywilej lokacyjny miasta Lubawy, rozpoczął budowę zamku w Wąbrzeźnie. W 1309 poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła św. Jakuba w Toruniu. W 1310 wziął udział w konsekracji koadiutora gnieźnieńskiego bpa Dominika, przy okazji podkreślając niezależność od metropolii gnieźnieńskiej na rzecz Rygi. W Kurii Rzymskiej bronił Krzyżaków przed zarzutami o dokonanie rzezi w Gdańsku.