Wiktor Iwanowicz Malcew, ros. Виктор Иванович Мальцев (ur. w Guś-Chrustalnym, zm. 1 sierpnia 1946 w Moskwie) – radziecki pułkownik, organizator kolaboracyjnych oddziałów wojskowych na Krymie, dowódca 150 batalionu Schuma, dowódca lotnictwa Sił Zbrojnych KONR podczas II wojny światowej.
Życiorys W 1918 r. wstąpił do armii bolszewickiej. Brał udział w wojnie domowej z białymi. W 1919 r. ukończył jegorowską szkołę wojskową, po czym pracował w niej jako instruktor. W latach 1925–1927 był komendantem centralnego lotniska pod Moskwą. Do 1931 r. sprawował funkcję zastępcy, a następnie dowódcy lotnictwa Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. W 1936 r. awansował do stopnia pułkownika. W 1937 r. został szefem turkmeńskiego zarządu sił powietrznych Armii Czerwonej. Na fali czystek stalinowskich w wyższej kadrze wojskowej 11 marca 1938 r. został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu w Aszchabadzie. Nie przyznał się do zarzucanej winy, 5 września 1939 r. wypuszczono go na wolność. Od grudnia tego roku służył w jednostce lotniczej w Jałcie na Krymie. W listopadzie 1941 r. poddał się dobrowolnie wojskom niemieckim. Do grudnia 1942 r. sprawował funkcję burmistrza Jałty, a następnie organizował w rejonie Symferopola ochotnicze oddziały do walki z Sowietami. Został dowódcą 150 batalionu Schuma Tatarów krymskich. Od września 1943 r.