Wencisławem Inkiowem i Markiem Santo-Romanem), dz. I m. w Nantes (2005, wraz z Amirem Bagherim), dz. I m. w San Sebastián (2006, wraz z Kevinem Spraggettem, Dasem Neelotpalem i Stuartem Conquestem), dz. I m. w Marsylii (2006, wraz z Danielem Fridmanem), dz. II m. w Cap d'Agde (2006, za Anthonym Kostenem, wraz z m.in. Wadymem Małachatką, Christianem Bauerem, Yannickiem Pelletierem i Glennem Flearem), I m. w Villeneuve-Tolosane (2007) oraz I m. w San Sebastián (2009, turniej C).
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 października 2007 r., z wynikiem 2532 punktów zajmował wówczas 17. miejsce wśród francuskich szachistów.
Nazwisko Érica Prié nosi atak powstający po posunięciach 1.d4 d5 2.a3. Temu rzadko stosowanemu otwarciu poświęcił on szereg analiz teoretycznych.
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2007
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Urodzeni w 1962 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Szachiści Guildford Chess Club Kategoria:Szachiści L’Échiquier Mosan Kategoria:Szachiści Clichy-Echecs 92 Kategoria:Szachiści EC Montpellier