mały|upright|Grób Macieja Wodzińskiego w Dreźnie Maciej Wodziński (Wodzyński) herbu Jastrzębiec (ur. 23 lutego 1782 w Gołębiewie, zm. 16 lipca 1848 w Dreźnie). Syn Antoniego Wodzińskiego i Klasyldy Orsetti herbu Złotokłos, stryj Marii Wodzińskiej, narzeczonej Fryderyka Chopina.
Prezes Senatu w czasie powstania listopadowego, senator-wojewoda od 1831. Senator-kasztelan Królestwa Polskiego od 1817, senator od 1824, poseł na sejmy Księstwa Warszawskiego z powiatu brzeskiego w departamencie bydgoskim w latach 1809, 1811 i 1812, konsyliarz Izby Administracji Publicznej departamentu warszawskiego w 1808 rokuKalendarzyk Polityczny, Chronologiczny i Historyczny na Rok Panski 1808. Z niektoremi dodatkami i Magistraturami kraiowemi, Warszawa, s. 86., kawaler maltański.
Brał udział w wielu kampaniach napoleońskich. Członek deputacji Rady Generalnej Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego do Napoleona w 1812 rokuDziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 9, s. 71.. Walczył pod generałem Janem Henrykiem Dąbrowskim za Księstwa Warszawskiego, jako adiutant Karola Kniaziewicza odbył kampanię 1812. W 1813 przy ks. Józefie Poniatowskim, dostał się do niewoli w 1814. Kawaler Krzyża Złotego Orderu Virtuti Militari, kawaler Legii Honorowej.