W 1989 roku uczestniczył w negocjacjach Okrągłego Stołu, w zespole do spraw gospodarki i polityki społecznej. W latach 1989–1991 członek Rady Ekonomicznej Rady Ministrów. Uznany przez magazyn „” najlepszym ministrem finansów Europy Środkowo-Wschodniej (1996).
Wicepremier i minister finansów
Czterokrotnie powołany na urząd wiceprezesa Rady Ministrów i ministra finansów: w rządzie Waldemara Pawlaka (od 28 kwietnia 1994 do 6 marca 1995) w rządzie Józefa Oleksego (od 7 marca 1995 do 7 lutego 1996) w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza (od 7 lutego 1996 do 4 lutego 1997) w rządzie Leszka Millera (od 6 lipca 2002 do 16 czerwca 2003)
W 1994 prowadził negocjacje i doprowadził do podpisania porozumienia w sprawie redukcji polskiego zadłużenia zagranicznego wobec banków komercyjnych (Klubu Londyńskiego). 11 lipca 1996 w imieniu rządu polskiego podpisał Konwencję o Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, na mocy której 22 listopada 1996 Polska przystąpiła do OECD. Odegrał aktywną rolę w procesie przystępowania Polski do Unii Europejskiej, uczestnicząc w szczytach w Kopenhadze w grudniu 2002 roku oraz w Atenach w 2003 roku.