Jednym z zadań kapłanów była kontrola upływu czasu według 365-dniowego kalendarza słonecznego (tamub) i 260-dniowego kalendarza rytualnego (tzobnalaqui).

Sztuka i architektura Architektura Huasteków różni się od pozostawionej przez inne cywilizacje Mezoameryki – piramidy posiadały często zaokrąglone narożniki lub wręcz były koliste w planie. W szczytowym okresie rozwoju ich cywilizacji, miasta Huasteków zajmowały obszary nawet do 220 ha, a niektóre z nich zostały ufortyfikowane. Rezydencje władców budowane były na platformach zaś świątynie – na postumentach lub piramidach. Część budynków zdobiona była muralami. Miasta zaopatrywane były w wodę za pomocą studni artezyjskich. Huastekowie słynęli również z monumentalnej rzeźby, produkcji bogato zdobionych, bawełnianych koców, a także z metalurgii, wykorzystywanej zwłaszcza do wyrobu dzwonków z miedzi. Z miedzi i jej stopów, czyli brązów, nie wykonywali jednak narzędzi, dlatego uznajemy, że byli przedstawicielami epoki kamienia, i że nie osiągnęli epoki brązu.

Rzeźba często przedstawiała ludzi z celowymi (?) deformacjami czaszki. Ceramika była wykonana w kremowym kolorze z ornamentem w barwie czarnej, czerwonej i białej.