Stanisław Emil Borysowski (ur. 2 stycznia 1906 we Lwowie, zm. 1 maja 1988 w Toruniu) – polski malarz, grafik, rysownik, długoletni kierownik Katedry Malarstwa Dekoracyjnego na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Życiorys mały|Mozaika na wschodniej elewacji budynku Akademickiej Przychodni Lekarskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Mozaika wykonana z okazji rocznicy kopernikańskiej Ukończył w 1931 roku studia artystyczne w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Władysława Jarockiego, Ignacego Pieńkowskiego i Teodora Axentowicza. Następnie studiował we Włoszech i Francji (w paryskiej pracowni Józefa Pankiewicza).
W 1945 roku podjął pracę jako asystent w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1948 roku wstąpił do PZPR. Od 16 listopada 1946 roku profesor malarstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu; w 1969 roku dyrektor Instytutu Artystyczno-Pedagogicznego, a od 1952 roku także wykładowca w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Sopocie i w Gdańsku. W latach 1954–1967 dziekan Wydziału Malarstwa. Współzałożyciel stowarzyszenia „Grupa Toruńska”.