Incompatible Timesharing System – opracowany w latach 60., stworzony w assemblerze wielodostępny, wielozadaniowy, sieciowy system operacyjny z funkcją dzielenia czasu. Został zaprojektowany na MIT, gdzie był używany do 1990 roku.
Ważniejsze cechy Jako pierwszy system posiadał obsługę graficznych terminali niezależną od urządzenia; programy zarządzały zawartością ekranu za pomocą kilku podstawowych procedur, które potem system operacyjny tłumaczył na instrukcje zrozumiałe dla określonego typu terminalu. Obsługiwał transparentny sieciowy system plików. Użytkownicy mogli dokonywać na plikach z innych maszyn ITS takich samych operacji jak na plikach lokalnych. Posiadał rozbudowany system zarządzania procesami. Procesy były organizowane w formie drzewa. Procesy nadrzędne sprawowały kontrolę nad procesami podrzędnymi. Procesy podrzędne mogły być zamrożone w dowolnym momencie, ich stan (zawartość rejestrów) przeanalizowany, a następnie przywrócone do normalnej pracy. Zawierał zaawansowaną obsługę przerwań, pozwalającą procesom użytkowników działać w sposób asynchroniczny.