Opuszczając stanowisko dowódcy OK VI podczas uroczystości pożegnalnej generał oznajmił: Wyjeżdżam z gorącą pamięcią o Lwowie i z dalszym nastawieniem na Lwów. Od 14 lipca 1936 do 18 września 1939 był II wiceministrem spraw wojskowych – szefem Administracji Armii.
W 1936 został prezesem zarządu głównego Towarzystwa Badania Historii Obrony Lwowa i Województw Południowo-Wschodnich. W 1937 był protektorem honorowym klubu sportowego LKS Pogoń Lwów. Był prezesem Koła Lwowian i Przyjaciół Lwowa Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich w 1939Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 215.. mały|Fotografia z okresu służby w Legionach Polskich podczas I wojny światowej
17 września 1939 przekroczył granicę polsko-rumuńską i został internowany. Do końca wojny przebywał w obozie w Băile HerculanePiotr Stawecki, Generałowie polscy w wojnie obronnej 1939 roku i ich dalsze losy wojenne : cz. 2, [w:] „Przegląd Historyczno-Wojskowy” 15 (66)/3 (249) s. 93–94.. W 1946 powrócił do Polski, osiadł w Szczecinie, gdzie pracował jako kierownik Biura Pełnomocnika Rządu ds. Odbudowy Portów. Pochowany na cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kwatera 2B-7-8).