Most drewniany z 1500 roku w Toruniu (Most króla Jana Olbrachta) – najstarszy most w Toruniu, istniejący w latach 1500–1877.
Historia W 1466 roku II pokój toruński zakończył wojnę trzynastoletnią, a w wyniku jego postanowień Toruń wszedł ponownie w skład państwa polskiego. W 1496 roku król Polski Jan I Olbracht wydał przywilej na wybudowanie stałego mostu przez Wisłę. Trzy czwarte kosztów miał pokryć król. Most został zbudowany w 1500 roku (według innych źródeł na przełomie 1497 a 1500 roku) przez mistrza Piotra Postillego (Postylla) z Budziszyna. Podczas budowy mostu powstały umocnienia na lewobrzeżnym przedmieściu. W chwili oddania go do użytku był to drugi (po krakowskim) stały most przez Wisłę. Zastąpił przeprawę promową.
Most miał długość szacowaną pomiędzy 620 a 670 metrów. Liczył wiele przęseł. Długość każdego z nich wynosiła ok. 19 metrów. Przęsła opierały się na drewnianych filarach i przyczółkach posadowionych na palach. Niektóre przęsła były zwodzone w celu umożliwienia żeglugi. Most dzielił się na dwie części. Odcinek od ulicy Mostowej do Kępy Bazarowej był nazywany Mostem Niemieckim, a odcinek na południe od Kępy Mostem Polskim.