Friedrich Karl von Schönborn-Buchheim (ur. 3 marca 1674 w Moguncji; zm. 26 lipca 1746 w Würzburgu) – książę biskup (niem. Fürstbischof) Würzburga i Bambergua (1729–1746) oraz wicekanclerz Rzeszy (niem. Reichsvizekanzler) (1705–1734).
Życiorys Friedrich Karl był drugim synem ministra stanu księstwa Moguncji Melchiora Friedricha von Schönborna (1644–1717) i Marii Sophii von Boineburg (1652–1726). Jego bracia to: Johann Philipp Franz von Schönborn (książę biskup Würzburga), Hugo Damian von Schönborn (kardynał, książę biskup Konstancji i Trewiru) oraz Franz Georg von Schönborn (Elektor Rzeszy (niem. Kurfürst), książę biskup Wormacji, książę opat (niem. Fürstabt) klasztoru Prüm, książę proboszcz (niem. Fürstpropst) Ellwangen). Bratanek elektora Rzeszy arcybiskupa Lothara Franza von Schönborna.
Od 1661 uczęszczał do gimnazjum jezuickiego w Aschaffenburgu tak jak starszy brat Johann. W 1701 otrzymał pierwsze święcenia. Po studiach w Würzburgu i Moguncji (1687–1690) oraz w Rzymie (Collegium Germanicum) (1690–1693), był wysyłany przez wuja Lothara Franza z misjami dyplomatycznymi m.in. do Lotaryngii i Saksonii. Z sukcesem mediował pomiędzy cesarzem Karolem VI a papieżem Klemensem XI w sprawie wojny o sukcesję hiszpańską. W 1704 został przyjęty do würzburskiej kapituły katedralnej, rok później do bamberskiej.