USS Wolverine (IX-64) – amerykański lotniskowiec z czasów II wojny światowej, przeznaczony do prowadzenia operacji szkoleniowych na wodach śródlądowych jeziora Michigan. Okręt powstał przez przebudowę bocznokołowego parowca „Seeandbee” i w roku 1942 wszedł do służby w United States Navy pod nazwą USS Wolverine. W trakcie służby służył do szkolenia zaawansowanego pilotów lotnictwa morskiego, w tym startów i lądowań na pokładzie okrętu w ruchu.
Historia Konwersja Okręt był bocznokołowym parowcem zbudowanym w 1913, noszącym wcześniej nazwę „Seeandbee”, nadaną przez właściciela – przedsiębiorstwo Cleveland and Buffalo Transit Co. Został zwodowany w American Shipbuilding Co. Wyandotte (Michigan). Marynarka nabyła bocznokołowca 12 marca 1942 i zaklasyfikowała go jako unclassified miscellaneous auxiliary, IX-64. Konwersja na szkolny lotniskowiec rozpoczęła się 6 maja 1942, a nazwę „Wolverine” (rosomak) zaaprobowano 2 sierpnia. Nazwa pochodziła od stanu Michigan (znanego jako „Stan Rosomaka”), ponieważ jednostka miała operować na jeziorze Michigan.