Novae w czasach nowożytnych było określane różnym nazwami. W czasach osmańskich nazywano je Merlan, później Stâklen, co po bułgarsku znaczy „szkło, szklany”, ze względu na znajdowaną w tym miejscu ogromną liczbę fragmentów antycznych naczyń szklanych. Obecnie miejsce to nazywane jest „Pametnicite”, co po bułgarsku znaczy „pomniki”, ze względu na znajdujące się tam pochówki i cenotafy żołnierzy poległych czasie bitwy z roku 1877.

Novae wspomniane jest w 19 źródłach antycznych w tym: Claudius Ptolemaeus, Itinerarium Antonini, Tabula Peutingeriana, Notitia dignitatum, Jordanes, Procopius czy Notitae episcopatuum ecclesiae ConstanitinolitaneNovae. Legionary Fortress and Late Antique Town 1, ed. T. Derda, P. Dyczek, J. Kolendo, Warsaw 2008..

Historia Trwała obecność rzymska na obszarze dolnego Dunaju zaczęła się w połowie I wieku naszej ery. Wtedy przybył tu Legio VIII Augusta i prawdopodobnie założył obóz w miejscu, w którym znajduje się najbardziej wysunięte na południe zakole Dunaju. Założono tu castrum znane jako Novae. Twierdza ryglowała przeprawę przez Dunaj oraz pozwalała na kontrole ruchu na tej rzece oraz patrolowanie obszaru Równiny Naddunajskiej po obu jej stronach. Po śmierci cesarza Nerona nastąpiło przemieszczenie wielu jednostek armii rzymskiej. VIII legion został zastąpiony przez Legio I Italica.