Edgardo (Pio) Mortara (ur. 27 sierpnia 1851 w Bolonii, zm. 11 marca 1940 w Liège) – włoski ksiądz katolicki pochodzenia żydowskiego. Gdy miał 6 lat został potajemnie ochrzczony przez służącą, a następnie odebrany rodzicom przez żandarmów państwa kościelnego na wniosek inkwizycji, przy przyzwoleniu papieża Piusa IX. Sprawa ta odbiła się szerokim echem w całej Europie.
Życiorys W XIX wieku Żydzi na terenie państwa kościelnego byli zmuszeni mieszkać w gettach. Częstą praktyką były potajemne chrzty, każdy katolik był upoważniony do dokonania chrztu na Żydzie. Chrześcijanie nie mogli mieszkać w getcie, dzieci chrześcijańskie nie mogły być wychowywane przez Żydów, dlatego Żydzi po potajemnym chrzcie byli usuwani z getta.
Edgardo Mortara wychowywał się w getcie w Bolonii, leżącej na terenie Państwa Kościelnego. Gdy miał 6 lat, Mortara został potajemnie ochrzczony przez służącą Annę Morisi. Informacja na ten temat dotarła do inkwizycji. Inkwizytor Pier Gaetano Feletti wezwał służącą na przesłuchanie. Morisi zeznała, iż ochrzciła dziecko, gdy chłopiec był poważnie chory. Obawiała się, że po przewidywanej śmierci jego dusza trafi do piekła. 23 czerwca 1858 r.