Starzec lepki (Senecio viscosus L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w Europie (na Wyspach Brytyjskich jako introdukowany) oraz w zachodniej części Azji (Turcja i region Kaukazu. Introdukowany rośnie na północy Azji (Rosja) oraz w Ameryce Północnej (Kanada i północna część Stanów Zjednoczonych. W Polsce jest rozpowszechniony w całym kraju, ale nie jest równomiernie rozprzestrzeniony i w niektórych obszarach jest bardziej pospolity (południowo-zachodnia część kraju), a w innych ma dość rozproszone stanowiska (część północno-wschodnia).
Morfologia thumb|left|200px|Koszyczek kwiatowy thumb|left|200px|Owoce z puchem kielichowym thumb|left|200px|Ogruczolenie łodygi Pokrój Roślina zielna, cała ogruczolona i lepka. Łodyga prosto wzniesiona osiąga do 40, rzadko nieco więcej cm wysokości, żeberkowana. Rozgałęzia się, czasem od samej nasady. Liście Głęboko pierzasto wcinane, z odcinkami nieregularnymi, całobrzegimi do nierówno, niekiedy głęboko ząbkowanych. Młode liście poza włoskami gruczołowatymi są także owłosione pajęczynowato. Kwiaty Zebrane w koszyczki na dość długich szypułach, tworzące dość luźny kwiatostan złożony. Okrywa koszyczków dzwonkowato walcowata, z 21 listkami o długości ok. 8 mm i szerokości ok. 1 mm, zielonymi, z wąskim, błoniastym obrzeżeniem i ciemnym wierzchołkiem.