Marie Eugène François Thomas Dubois (ur. 28 stycznia 1858 w Eijsden, zm. 16 grudnia 1940 w Haelen) – holenderski geolog, antropolog, lekarz anatom, odkrywca pitekantropa w Trinil na Jawie.
Życiorys Studiował na uniwersytecie amsterdamskim medycynę i kierunki przyrodnicze, po zakończeniu studiów zatrudniony na tej uczelni jako wykładowca. W czasie studiów prac ewolucyjnych, doszedł do wniosku, że ludzie wyodrębnili się z innych naczelnych w południowej Azji i tam należy szukać ich przodków. Był to wówczas pogląd rewolucyjny, gdyż powszechnie wierzono, że ojczyzną człowieka jest Europa (choć Karol Darwin wskazywał na Afrykę), jednak w istocie rzeczy z żadnego kontynentu nie znano szczątków hominidów, z wyjątkiem europejskiego neandertalczyka.
W 1886 został mianowany lekarzem wojskowym w Indiach Holenderskim. Pierwsze swe prace prowadził na Sumatrze. By zweryfikować swoją tezę, Dubois w 1886 r. wyjechał na Jawę, gdzie rozpoczął poszukiwania skamieniałości hominidów, jednocześnie utrzymując się z pracy lekarza wojskowego. Pracował tam i prowadził poszukiwania do 1895 r. W 1891 r. znalazł we wschodniej Jawie fragment czaszki (dach czaszki) i kilka zębów, które opisał rok później jako pozostałość gatunku Pithecantrophus erectus, obecnie zaliczanego do Homo erectus.