Następcą dyrektora Czarneckiego był Stefan Dulny, jeden z pierwszych absolwentów kieleckiego Plastyka. To za czasów jego dyrekcji, Szkoła uzyskała nową siedzibę przy obecnej ulicy Radiowej i budynek internatu. Dyrektor Stefan Dulny sfinalizował również budowę budynku pracowni. W roku 1972 kieleckie liceum otrzymało imię Józefa Szermentowskiego.
Kolejnym dyrektorem szkoły był od roku 1979 Tadeusz Maj. Pod jego rządami Szkoła zmieniła profil działania. Powołano nowe specjalizacje, unikatowe w skali kraju. Nauczyciele otrzymali daleko idącą autonomię w konstruowaniu programów autorskich i doborze form ich realizacji. Szkoła nawiązała kontakty zagraniczne. Praktyki i plenery w krajach Europy Zachodniej stały się rzeczywistością. Zapoczątkowano lata monograficzne i spotkania z wybitnymi osobowościami świata kultury, sztuki i nauki. Reorganizacje Szkoły prowadzone od 1986 roku uczyniły ją największą średnią szkołą artystyczną w Polsce. W 1996 roku z inicjatywy Bronisława Maja w murach szkoły powstał teatr Ecce Homo, który od 2000 roku organizował coroczny Przegląd Teatrów Alternatywnych.