miasta: Warszawę, Poznań, Kalisz, Toruń i nadano im rangę miast municypalnych.
Podział administracyjny w latach 1810–1815 Po wojnie polsko-austriackiej i pokoju w Schönbrunnie zawartym 14 października 1809 obszar Księstwa Warszawskiego zwiększył się o terytorium Nowej Galicji oraz cyrkułu zamojskiego z Galicji Wschodniej. Stosunek powierzchni części popruskiej i części pogalicyjskiej wynosił 3:2. Dekretem królewskim z 24 lutego 1810 Nową Galicję podzielono na cztery departamenty. Kolejnym dekretem z 17 kwietnia 1810 roku obszar ten podzielono na 40 powiatów. Powiaty stanisławowski i siennicki włączono do departamentu warszawskiego. Z departamentu kaliskiego przeniesiono do departamentu krakowskiego powiaty pilicki i lelowski. departament krakowski – 11 powiatów powiat hebdowski powiat jędrzejowski powiat krakowski powiat krzeszowicki powiat miechowski powiat olkuski powiat skalbmierski powiat stopnicki powiat szydłowski powiat pilicki (przyłączony z departamentu kaliskiego) powiat lelowski z siedzibą w Żarkach (przyłączony z departamentu kaliskiego) departament lubelski – 10 powiatów powiat chełmski powiat hrubieszowski powiat kazimierski powiat krasnostawski powiat kraśnicki powiat lubartowski powiat lubelski powiat tarnogrodzki powiat tomaszowski powiat zamojski departament radomski – 10 powiatów