Po powrocie do Niemiec osiadł w Berlinie. Jego sława i popularność urosły do tego stopnia, że mógł wybierać w zamówieniach. Najchętniej wybierał te pochodzące ze Śląska. Nigdy nie zerwał bowiem kontaktów ze swoją ziemią rodzinną, będąc tu, z racji swej pracy zawodowej i nie tylko, częstym gościem. Namalował obrazy w kościołach wielu śląskich miast m.in. w: Raciborzu (kaplica zamkowa, kościół Św. Jana Chrzciciela na Ostrogu), swym rodzinnym Hulczynie, Mikołowie, Sudicach, Legnicy i Trzebnicy. Jego obrazy znajdują się nawet w Sydney w Australii. Na zamówienie biskupa warmińskiego namalował portrety Wilhelma II, który niezmiernie się temu ostatniemu podobał, a także w Rzymie – portret papieża Piusa X. Na namalowanie swego portretu papież udzielił artyście 3 dłuższych audiencji. Portrety te, jak również autoportret samego artysty, są uważane za dzieła mistrzowskie.
Bochenek zajmował się również teorią malarstwa, wydając poważne dzieło z tego zakresu, które spotkało się z uznaniem kół fachowych. Zmarł w Berlinie. Do końca życia pozostał skromnym i bogobojnym człowiekiem, dumnym ze swego śląskiego pochodzenia.
Bibliografia Eisler Colin, Berlin. Arcydzieła malarstwa, wyd. Arkady, Warszawa 2002,
Kategoria:Ludzie urodzeni w Hulczynie Kategoria:Morawcy Kategoria:Niemieccy portreciści Kategoria:Urodzeni w 1831 Kategoria:Zmarli w 1909