Obok, na stole przykrytym kolorowym dywanem – częstym elementem płócien Vermeera, znajduje się książka (prawdopodobnie Biblia lub modlitewnik) oraz duża, niebieska poduszka krawiecka. Z otwartej poduszki wystają białe i czerwone nici o niezwykle płynnej, niemal abstrakcyjnej formie. Vermeer w ten sposób odtwarza zjawisko optyczne polegające na tym, że przedmioty usytuowane najbliżej widza zdają się być rozmazane i w efekcie kieruje jego wzrok na samą koronczarkę. Znalezienie analogicznego rozwiązania w dorobku Vermeera jest trudne i właściwie najbliższy efekt widoczny jest na obrazie Dziewczyna w czerwonym kapeluszu (rzeźbiony lew)Arthur K. Wheelock Jr., Johannes Vermeer (with contributions by Albert Blankert, Ben Broos, and Jorgen Wadum), 1995 [na:] https://web.archive.org/web/20180216115518/http://www.essentialvermeer.com/cat_about/lacemkr.html#arthur.. Przypuszcza się, że w obu przypadkach malarz wykorzystał camera obscura. Wskazuje na to także nietypowa kompozycja, różniąca się od bardziej tradycyjnych dzieł Caspara Netschera czy Nicolaesa Maesa, przedstawiających ten sam temat.
Przypisy
Bibliografia
Schneider Norbert, Tout l’oeuvre peint de Vermeer, „Taschen”, 2004, .
Linki zewnętrzne O obrazie na stronie Luwru O obrazie na stronie essentialvermeer
Kategoria:Obrazy Jana Vermeera Kategoria:Obrazy w Luwrze