Semiologia (czasem także semiotyka) – tradycja intelektualno-badawcza na pograniczu filozofii, językoznawstwa, logiki, teorii informacji i humanistyki, w której głównym przedmiotem zainteresowań jest znak, jego własności i funkcje. W odróżnieniu od semiotyki logicznej, wywodzącej się od Peirce’a, Wittgensteina i Carnapa, semiologia nie jest jasno określoną dyscypliną naukową ani akademicką. Badania semiologiczne rozwinęły się późno i do dziś ich zakres nie jest dokładnie ustalony.
Początkiem intelektualnej tradycji semiologii jest Kurs językoznawstwa ogólnego Ferdinanda de Saussure’a, który w swym dziele postulował utworzenie nowej nauki (semiologii), której ośrodkiem zainteresowania miał stać się znak. Miał on być ujęty w tej nauce przede wszystkim w kontekście swojego funkcjonowania społecznego, a semiologia miała stać się podstawą odnowionego językoznawstwa jako nauki o znakach językowych oraz częścią ogólnej nauki o wszystkich znakach. Tak rozumiana semiologia rozpowszechniła się w humanistyce drugiej połowy XX w. za sprawą ściśle inspirującego się dziełem de Saussure’a strukturalizmu.