według zeznań Dmitrija Tokariewa zastrzelił sięZeznanie Tokariewa, „Zeszyty Katyńskie” (nr 3), Warszawa 1994, s. 21, 41.). Pochowany w alei zasłużonych Cmentarza Dońskiego w centrum Moskwy, gdzie znajduje się jego okazały pomnik nagrobny ozdobiony krzyżem prawosławnym i napisem: „Wieczna pamięć”, z wizerunkiem Błochina w mundurze generalskim.
Odznaczenia Order Lenina (1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 1940, 1944 i 1949) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1943) Order „Znak Honoru” (1937) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1945) Order Czerwonej Gwiazdy (1936) Odznaka „Honorowy Funkcjonariusz Bezpieczeństwa” (dwukrotnie)
Przypisy
Bibliografia Krzysztof Kęcik, Wasilij Błochin. Kat Stalina, [w:] „Focus Historia”, nr 6/2007. Nikita Pietrow, Kto zabijał Polaków strzałem w tył głowy w Katyniu, Charkowie i Twerze, [w:] „Zeszyty Katyńskie” (nr 24), Warszawa 2009, s. 176–202 (tekst rosyjski: Никита Петров, «Даже собаки от нас шарахались». Признания палачей, расстрелявших поляков и награжденных за это novayagazeta.ru, 7 lipca 2008 [dostęp 2011-08-29]). Nikita Pietrow, Psy Stalina, Warszawa 2012. Н. В. Петров, К. В. Скоркин, Кто руководил НКВД 1934–1941, Москва 1999.