Bohomolca) – zasypana, dziś praktycznie niezauważalna dolinka Rudawki – w znacznej części przekształcona podczas budowy Trasy AK.
Poza rozcięciami naturalnymi powstały liczne rozcięcia antropogeniczne spowodowane rozwojem miasta, głównie rozcięcia komunikacyjne i związane z pracami budowlanymi, m.in.: wykop ul. Agrykola – wcięcie do 20 m (w XVIII w.) wykop Alej Jerozolimskich – wcięcie do 20 m (w XIX w.) wykop ul. Karowej - wcięcie ok. 10 m (w XIX w.) tunel linii średnicowej – wcięcie ok. 10 m tunel Trasy W-Z – wcięcie ok. 10 m Wisłostrada w rejonie Młocin – wcięcie ok. 15 m Trasa Łazienkowska – wcięcie ok. 20 m Trasa Armii Krajowej – wcięcie ok. 5 m
Osuwiska i inne ruchy masowe Warszawska skarpa jest obszarem zagrożonym ruchami masowymi ziemi (m.in. osuwaniem i spełzywaniem), zaznaczającymi się w przeszłości i obecnie. Ich natężenie uzależnione jest od wysokości i nachylenia skarpy w danym rejonie, lokalnej budowy geologicznej oraz działalności człowieka (wykopy, wznoszenie nowych budynków) – nie tylko bezpośrednio na skarpie, ale również u jej podnóża oraz w pewnej strefie powyżej krawędzi skarpy.