siedzibą władzy do połowy lat 40. XX w. była twierdza , wznosząca się ponad historyczną miejscowością Baltit (dziś Karimabad). W czasach poprzedzających przejście pod administrację Imperium Brytyjskiego, do lat 90. XIX w., mieszkańcy Hunzy skupiali się w ufortyfikowanych wioskach (bsk. khan) i trudnili rolnictwem i sadownictwem, sezonowym wypasem bydła, a także rozbojem i handlem niewolnikami. W rezultacie ułagodzenia relacji z sąsiadującymi księstwami (przede wszystkim Nagirem) i ogólnego wzrostu bezpieczeństwa pod brytyjskim zarządem osady w Hunzie rozrosły się poza wcześniejsze granice i powstały nowe, nieufortyfikowane osiedla. alt=Widok w kierunku zachodnim, Nagir na lewym i Hunza na prawym brzegu rzeki Hunza|mały|238x238px|Hunza i Nagir w środkowym biegu rzeki Hunza, w tle Rakaposhi (7788 m n.p.m.) Rolniczo-pasterska gospodarka księstwa Hunza oparta była na systemie nawadniającym wodą spływającą z lodowców tarasów zbudowanych na wypłaszczonej części doliny. Ilość produkowanej żywności wystarczała zaledwie na okres od zbiorów do zbiorów;