Salomonowy wyrok – przysłowiowe rozstrzygnięcie dokonane przez Salomona, słynącego z mądrości władcę Izraela, w sprawie o fałszywe macierzyństwo. Potocznie: zaskakująca rozwiązaniem, mądra i sprawiedliwa decyzja, kończąca spór w sposób niekrzywdzący.
Według przekazu biblijnego „Bóg dał Salomonowi mądrość i rozsądek nadzwyczajny oraz rozum nieogarniony jak piasek na brzegu morza. Toteż mądrość Salomona przewyższała mądrość wszystkich ludzi Wschodu i mądrość Egipcjan” (1 Krl 5,9-10 nn). Dowodem jej miał być biblijny epizod opisujący sąd Salomona nad dwiema matkami przyznającymi się do jednego dziecka (1 Krl 3,16-28).
Z dwóch zamieszkujących razem kobiet (nierządnic) każda miała dziecko, lecz jedno z nich zmarło. Wówczas matka potajemnie dokonała zamiany, wkładając ciało do łóżka sąsiadki, a zabierając jej żyjące dziecko. Stwierdziwszy oszustwo, pokrzywdzona matka domagała się sprawiedliwości u króla; oskarżona gorliwie zaprzeczała. Psychologiczny sposób potraktowania tego sporu przez Salomona pozwolił rozwiązać pozornie nierozwikłaną kwestię prawdomówności.