Przydzielono go do służby w Wydziale Propagandowym. Kilka jego wierszy zamieścił Jan Bielatowicz w wydanej w 1946 antologii Przypływ. Poeci 2. Korpusu.
Okres powojenny Jesienią 1946, wraz z innymi żołnierzami Korpusu, dostał się do Anglii, a tam do kolejnych obozów, tym razem demobilizacyjnych: Lovercroft Mill i Stanley Park koło Blackpool. W tym drugim pełnił Sułkowski funkcję oficera kasynowego. Ujawniona wtedy niezaradność życiowa poety potwierdziła się gdy, w marcu 1948, na polecenie prezesa Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, profesora Stanisława Strońskiego, został administratorem Domu Pisarza Polskiego przy Finchley Road 312 w Londynie. Oprócz tego Sułkowski pracował fizycznie w londyńskiej drukarni należącej do emigrantów z Jugosławii oraz w polskiej Oficynie Poetów i Malarzy, prowadzonej przez przyjaciół poety: Krystynę i Czesława Bednarczyków. Jego wiersze ukazywały się w Wiadomościach (np.