Grigol Abaszydze ; w Zeda Rgani, zm. 29 lipca 1994 w Tbilisi) – gruziński pisarz i poeta.
Życiorys Pochodził ze znanej w Gruzji rodziny Abaszydze. W 1936 roku ukończył fakultet filologiczny Tbiliskiego Uniwersytetu im. Stalina. Swoje prace publikował od 1934 roku.
W latach 1941–1942 był sekretarzem odpowiedzialnym gazety „Mnatobis”, a w latach 1944–1950 redaktorem odpowiedzialnym pisma satyrycznego „Niangi”.
Tworzył poezje, poematy, opowiadania i powieści, które nawiązują do tematu walki o wolność (wiersze patriotyczne Mtrebi (1941), Pojedinok tankow (1941), Znamiena, (1943), poemat Niepobiedimyj Kawkaz (1943), autor cyklu wierszy Samchretis sazghwarze (1949) i Lenini Samgorszi (1950). Współtworzył z Aleksandrem Abaszelim hymn Gruzińskiej SRR.
Autor poematu historycznego Georgi VI 1942 i trylogii historycznej (część I Syn królowej Tamar. Kronika gruzińska z XIII w. 1957, wyd. pol. 1985, część II Długa noc 1963, wyd. pol. 1974, część III Cotne anu kartwelta dacema da amaghleba 1975). W polskim przekładzie ukazały się zbiory poezji w Antologii poezji gruzińskiej (1961) oraz w Poezji gruzińskiej (1985).
Od 1944 roku był członkiem WKP(b). Od 1967 roku był I sekretarzem Zarządu Związku Pisarzy Gruzji.