Umieszczenie rufowego stanowiska dział X na nadbudówce dawało mu szerokie pole ostrzału dookoła, aczkolwiek początkowo stanowisko to, które mogło obracać się jedynie o 340°, miało martwy kąt obrotu na wprost w kierunku rufy i w położeniu spoczynkowym skierowane było do przodu. Dopiero w początkowym okresie wojny modyfikowano rufowe podstawy w celu przeniesienia martwego kąta na kierunek dziobu, gdzie i tak ostrzał ograniczały nadbudówki. Masa jednej podstawy wynosiła 25,9 t.
Dzięki zmniejszeniu liczby dział w porównaniu z typem Tribal, zastosowano bardzo silne uzbrojenie torpedowe, które składało się aż z 10 wyrzutni torpedowych, w dwóch pięciorurowych aparatach (rzadko stosowanych na świecie), na pokładzie, w osi podłużnej okrętu. Powrócono jednak do prostszego ręcznego naprowadzania aparatów. Między aparatami znajdowała się mała nadbudówka z platformą reflektora (kryjąca ciągi wentylacyjne maszynowni). Z powodu przewidzianego przenoszenia trału na pokładzie rufowym, okręty miały początkowo stosunkowo słabe uzbrojenie przeciwpodwodne, jedynie nieco silniejsze od Tribali, w postaci 1 zrzutni na 6 bomb i 2 miotaczy bomb głębinowych. Do wykrywania okrętów podwodnych wyposażone były w standardowy hydrolokator Asdic.