1792-1817 W roku 1792 wyemigrował do Rosji, gdzie mianowano go dyrektorem Akademii Sztuk i Bibliotek cesarskich. Katarzyna II bardzo go lubiła i ceniła. Otrzymał od niej majątek na Litwie. Powrócił do Francji w roku 1802, odnalazł Talleyranda, lecz nie dał się przekonać do służby dla cesarza Napoleona I, pozostając wiernym Ludwikowi XVIII. W roku 1809 opublikował drugi tom: Voyage pittoresque de la Grèce, i budował dom wzorowany na greckim erechtejonie.
W 1816, gdy nastała Restauracja Burbonów, odzyskał swe miejsce w Akademii Francuskiej i został parem Francji. Trzeci tom: Voyage pittoresque de la Grèce ukazał się dopiero po śmierci autora, w 1822.
Pozostawił swe "Pamiętniki", a wśród nich: Dissertation sur Homère, Mémoire sur l'hippodrome d'Olympie i Recherches sur l'origine du Bosphore de Thrace.
Pozostawił też po sobie dużą kolekcję antyków, zakupioną następnie przez muzeum Luwru.
Bibliografia Zbigniew Anusik, Dyplomacja szwedzka wobec kryzysu monarchii we Francji w latach 1787-1792, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Łódź 2000, s. 165-166.
Linki zewnętrzne
Publikacje autora w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Akademii Francuskiej Kategoria:Urodzeni w 1752 Kategoria:Zmarli w 1817 Kategoria:Ambasadorowie Francji w Turcji