Pirenejski pies górski () – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie górskim, wyhodowana w starożytności na terenach obecnej Francji. Użytkowana pierwotnie do strzeżenia owiec. Współcześnie przedstawiciele tej rasy pełnią funkcje stróżujące i psów do towarzystwa.
Rys historyczny Jest to bardzo stara rasa, używana już przez Basków, którzy zamieszkiwali tereny koło Pirenejów w południowej Francji. W czasie II wojny światowej psy te używane były do ciągnięcia artylerii. Są spokrewnione z innymi, dużymi psami stróżującymi, takimi jak kuvasz, owczarek anatolijski i owczarek podhalański.
Klasyfikacja W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy II – Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła, sekcja 2.2 – Molosy typu górskiego. Nie podlegają próbom pracy.
Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących. Typ dogowaty.
Wygląd Duży i mocno zbudowany pies, poruszający się bardzo lekko i płynnie. Szata i umaszczenie Szata bardzo gęsta, długa i elastyczna. Najdłuższa jest na ogonie i wokół szyi, gdzie może być lekko pofalowana. Dopuszczalne umaszczenia: białe, białe z szarym, bladożółte, wilcze;