Seuthopolis (), także: Seutopolis – starożytne miasto trackie założone pod koniec IV wieku p.n.e. przez króla Seutesa III, położone w pobliżu współczesnego Kazanłyku w Bułgarii. Stanowiło ono reprezentacyjną rezydencję władcy, a zarazem ośrodek kultu religijnego, zaplanowaną i wzniesioną w krótkim czasie według zasad greckiej urbanistyki. Miasto o powierzchni ok. 5 ha miało pięcioboczny zarys, czytelny podział na kwartały z zabudową mieszkalną, agorę, rozwinięty system wodno‑kanalizacyjny oraz świątynie Dionizosa i bóstw trackich. Zniszczone w III wieku p.n.e. i zasypane materiałem naniesionym przez rzekę Tundżę, zostało ponownie odkryte dopiero w trakcie prac przy budowie zapory w latach 1948–1954.
Odkrycie Ruiny miasta odkryte zostały podczas budowy zapory wodnej w 1948 i były badane do 1954. W tym okresie zespół badawczy kierowany przez prof. zbadał ruiny starożytnego miasta oraz trzy duże kurhany z jego nekropoli. Po zakończeniu budowy zapory ruiny znalazły się pod wodami sztucznego zbiornika Koprinka.