Piotr Andriejewicz Tołstoj (ur. 1645, zm. 1729) – rosyjski urzędnik i dyplomata.
Życiorys Syn okolniczego, Andrieja Tołstoja. Początkowo był stolnikiem na dworze cara Fiodora III. Był stronnikiem księżnej Sofii (jego rodzina była spokrewniona z rodem Miłosławskimi, z którego wywodziła się jej matka), jednak ostatecznie przeszedł na stronę carewicza Piotra.
Od listopada 1701 pierwszy oficjalnie akredytowany ambasador rosyjski przy Porcie Osmańskiej. W październiku 1710 został uwięziony w twierdzy Siedmiu Wież za naruszenie protokołu dyplomatycznego i domaganie się ekstradycji szukającego schronienia na terenach osmańskich, pokonanego w bitwie pod Połtawą króla Szwecji, Karola XII. Pomimo tego udało mu się doprowadzić do uduszenia wielkiego wezyra Aği Yusufa Paszy. Wypuszczony na wolność w kwietniu 1712 roku. Po powrocie do Rosji w 1714 związał się z Mienszykowem.
W 1718 sprowadził do Rosji z Neapolu carewicza Aleksego, co w konsekwencji skończyło się śmiercią następcy tronu. W latach 1718–1722 szef rady handlu w Sankt Petersburgu (Handels-College). W roku 1724 otrzymał tytuł hrabiowski. Stanął na czele nowo utworzonej Tajnej Komisji, organu śledczego.